بیش از 9 روش برای درمان پارگی مینیسک زانو بدون جراحی

پارگی مینیسک یک آسیب شایع زانو است. مینیسک یک دیسک لاستیک مانند به شکل C است که نقش ضربه‌گیر را در زانو دارد. هر زانو دارای دو مینیسک است که یکی در لبه‌ی خارجی زانو و دیگری در لبه‌ی داخلی قرار دارد. مینیسک با متعادل کردن وزن در امتداد زانو باعث حفظ پایداری زانو می‌گردد. مینیسک به طرق مختلفی دچار پارگی می‌شود. پارگی‌ها دارای ظاهرهای مختلفی هستند و در نواحی مختلفی از مینیسک رخ می‌دهند. یک مینیسک پاره شده می‌تواند از عملکرد صحیح زانو جلوگیری کند.

پارگی‌های مینیسک آسیب‌های بسیاری شایعی در زانو هستند. با تشخیص، درمان و توانبخشی مناسب، بیماران اغلب می‌توانند قابلیت‌های قبل از آسیب خود را بازیابند. نحوه‌ی درمان پارگی مینیسک توسط متخصصین ما در کلینیک تخصصی دکتر مؤید نیا به موارد مختلفی مانند نوع پارگی، محل و شدت آن بستگی دارد. سن و میزان فعالیت شما نیز می‌تواند بر انتخاب‌های درمان تاثیر بگذارد. در صورتی که پارگی کوچک بوده و روی لبه‌ی بیرونی مینیسک باشد، ممکن است نیازی به ترمیم از طریق جراحی نباشد. تا زمانی که علائم شما ماندگار نبوده و زانو پایدار باشد، احتمالاً تنها به درمان‌های غیر جراحی نیاز خواهید داشت. روش‌های توانبخشی و درمان پارگی مینیسک پا شامل ورزش، فیزیوتراپی، پی آر پی و تحریک الکتریکی می‌باشد. جهت دریافت مشاوره و یا رزرو نوبت در  کلینیک تخصصی دکتر مؤید نیا می‌توانید با شماره‌ 09135484106 تماس بگیرید.

علل


آسیب‌های ورزشی و پارگی مینیسک

علل متداول پارگی مینیسک در ورزش‌ها عبارتند از:

  •  ضربه به کنار یا جلوی زانو که باعث حرکت مفصل زانو به یک طرف می‌شود، می‌تواند منجر به پارگی مینیسک و گاهی اوقات رباط صلیبی قدامی نیز بشود. یک ورزشکار ممکن است این وضعیت را هنگام شیرجه رفتن به سمت توپ در بازی بسکتبال یا تکل رفتن روی پایش تجربه کند.
  •  چرخش بیش از حد زانو به علت نیروی بسیار شدید می‌تواند باعث پارگی در مینیسک‌ها شود. این نوع چرخش در ورزش‌هایی مانند فوتبال و بسکتبال متداول است.
  •  گام برداشتن یا نشستن سریع روی یک سطح ناهموار می‌تواند باعث اعمال نیروی شدید روی زانوها شود و منجر به پارگی مینیسک زانو گردد. این حرکت ممکن است در ورزش‌های صحرایی، تمرینات فوتبال یا در اثر افتادن به شکل بسیار بد رخ دهد.
  •  نیروی غیر منتظره و سریع می‌تواند منجر به خم شدن بیش از حد مفصل زانو و پارگی مینیسک گردد. برای مثال، برخورد با پای یک بازیکن بسکتبال دیگر ممکن است باعث این آسیب شود.

علل دژنراتیو پارگی مینیسک زانو

با افزایش سن، غضروفی که مینیسک از آن ساخته شده حالت ارتجاعی و لاستیکی خود را از دست می‌دهد و امکان آسیب دیدگی حتی با فعالیت‌ها یا ضربه‌های ناچیز نیز وجود خواهد داشت. افراد دچار مشکل مفصل دژنراتیو یا آنهایی که در فعالیت یا حرفه‌ای که شامل حرکات اسکات است شرکت می‌کنند، مستعد ابتلا به پارگی مینیسک زانو هستند.

  •  بیماری‌های دژنراتیو، مانند آرتروز زانو نیز می‌توانند باعث پارگی‌هایی در هر یک از مینیسک‌ها در طول زمان شوند. این نوع بیماری غضروف مینیسک را ضعیف کرده و امکان پارگی راحت‌تر آن را فراهم می‌کند.
  •  شغل‌ها یا فعالیت‌هایی که شامل حرکت اسکات زیاد هستند می‌توانند باعث کشیدگی غضروف مینیسک در طول زمان شوند. برای مثال، لوله‌کش‌ها و نصب کننده‌های موکت باید در طول روز به دفعات بنشینند و بایستند و در نتیجه بیشتر مستعد ابتلا به آسیب‌های زانو مانند پارگی مینیسک خواهند بود.

علائم پارگی مینیسک زانو


علائم پارگی مینیسک زانو بسته به محل پارگی، شدت آن، وضعیت کلی سلامتی فرد و زمان سپری شده از آسیب متفاوت هستند. علائم متداول پارگی مینیسک زانو عبارتند از:

  •  درد: زانو درد اغلب هنگام دراز کردن پا، نشستن یا تحمل وزن بدن بدتر می‌شود.
  •  حساسیت به لمس در امتداد خط مفصل زانو
  •  تورم: زانو اغلب بعد از یک یا دو روز متورم می‌شود. در صورتی که پارگی ناشی از تحلیل زانو باشد، ممکن است برای چند ماه کمی متورم باشد.
  •  محدودیت دامنه حرکت مفصل زانو: این وضعیت می‌تواند ناشی از ایجاد فلپ مینیسک پاره شده یا افیوژن باشد.
  •  قفل کردن، صدا دادن، وقفه در حرکت: احساس قفل شدن زانو به طوری که صاف نمی‌شود، برای مثال در صورتی که فرد با زانوهای خم شده نشسته باشد. زانوها می‌توانند با پیچ خوردن قفل شده و سپس با یک صدای قابل شنیدن باز شوند.
  • ممکن است راه رفتن دشوار شود.

تشخیص


پزشک سوالاتی را در مورد آسیب‌های گذشته و آنچه که فرد در هنگام درد گرفتن زانو در حال انجام آن بوده است، می‌پرسد. یک معاینه فیزیکی به پزشک برای تشخیص احتمال پارگی مینیسک زانو به عنوان علت درد کمک می‌کند. پزشک هر دو زانو را بررسی کرده و حساسیت به لمس، دامنه‌ی حرکتی و پایداری زانو را کنترل می‌کند. رادیوگرافی نیز معمولاً انجام می‌شود. آزمایش‌های بیشتر مانند ام آر آی می‌توانند تصویر واضحی از محل پارگی و شدت آن ارائه کنند.

درمان پارگی مینیسک زانو


شدت و محل پارگی عوامل حیاتی در تعیین برنامه‌ی درمان هستند. برای مثال، یک سوم بیرونی مینیسک دارای جریان خون بیشتری نسبت به بافت داخلی است و آسیب‌ها در این ناحیه سریع‌تر بهبود می‌یابند زیرا خون مواد مغذی را برای بهبود بافت آسیب دیده به آنجا حمل می‌کند. سابقه‌ی پزشکی بیمار، میزان فعالیت ورزشی فرد و تمایل وی برای بازگشت به ورزش در نظر گرفته خواهد شد. گزینه‌های درمان پارگی مینیسک زانو عبارتند از:

استراحت

از فعالیتی که باعث آسیب شده است برای مدتی دوری کنید. پزشک ممکن است توصیه کند که بیمار برای جلوگیری از وارد شدن وزن روی پا از عصا استفاده کند. برای کاهش تورم، باید در هنگام استراحت خم شده و پای خود را بالاتر از قلب قرار دهد.

یخ

چند بار در روز از کیسه‌های یخ به مدت ۲۰ دقیقه در هر بار استفاده کنید. یخ را مستقیماً روی پوست قرار ندهید.

فشار

 

برای جلوگیری از تورم بیشتر و از دست رفتن خون، از یک پانسمان فشاری کشی استفاده کنید.

 

داروی ضد التهابی

نوعی داروی ضد التهابی غیر استروئیدی مانند ایبوپروفن ممکن است برای کاهش تورم بعد از پارگی مینیسک تجویز شود.

تزریق کورتیکواستروئید (کورتون)

تزریق کورتیکواستروئید به مفصل زانو ممکن است به منظور تسکین درد یا التهاب در بافت نرم زانو استفاده شود.

تزریق پی آر پی

یک گزینه‌ی درمانی غیر جراحی برای بسیاری از بیماران مبتلا به پارگی مینیسک زانو تزریق پی آر پی است. ترمیم پارگی مینیسک اغلب به سرعت به وجود پلاسمای غنی از پلاکت که در محل آسیب تزریق شده است واکنش نشان می‌دهد. پلاکت‌های خون حاوی عوامل رشد هستند که برای فرایند بهبود سودمند می‌باشند. استفاده از پلاسمای غنی از پلاکت خود بیمار به تسریع فرایند بهبودی کمک کرده و اغلب موجب تقویت واکنش طبیعی بدن در برابر آسیب می‌گردد.

فیزیوتراپی

هدف از درمان پارگی مینیسک با فیزیوتراپی معمولاً کنترل درد و تورم، بازیابی دامنه حرکتی معمول زانو و افزایش قدرت عضلات نگهدارنده‌ی زانو می‌باشد. روش‌های فیزیوتراپی به منظور درمان پارگی مینیسک زانو عبارتند از:

  •  کاهش درد و تورم زانو: اولتراسوند، لیزر، شاک‌ویو تراپی
  •  بازیابی دامنه حرکتی از طریق تکنیک‌های دستی، حرکت مفصل، ماساژ، حرکت و کشش ملایم.

تحریک الکتریکی

تحریک الکتریکی عصبی عضلانی عضلات زانو ممکن است با هدف تقویت مینیسک و بافت‌های اطراف استفاده شود.

ورزش

ورزش‌ محرک یا دامنه حرکتی که می‌تواند برای آسیب‌ها و پارگی مینیسک داخلی زانو و افزایش دامنه حرکتی در مفصل مورد استفاده قرار بگیرد عبارتست از:

این ورزش را می‌توان به صورت ایستاده یا نشسته انجام داد. تا حدی که درد و دامنه‌ی حرکت زانو اجازه می‌دهد، آن را خم و راست کنید. سه بار در روز و هر بار به صورت ۳ ست ۱۰ تا ۲۰ تایی این حرکت را انجام دهید. میزان دشواری این تمرین را با ثابت نگه داشتن پا در انتهای دامنه حرکتی هم در حالت خمیده و هم در حالت صاف افزایش دهید.

جراحی

در صورتی که پارگی شدید باشد، یا بیمار دچار آسیب‌های زانوی متعدد یا تکراری شده باشد، ممکن است مداخله‌ی جراحی به منظور برداشتن یا ترمیم بافت‌های آسیب دیده‌ی مینیسک توصیه شود.